سهم من

می روم...

می روم از زندگی که سهم من از آن هیچ نبود

تتهایی بود و غربت

اسیری بود و نا مهربانی

می روم تنها

در نیمه های شبی سرد

با پای پیاده

با دست خالی

برای همیشه

برایم تنهایی بهتر از بودن با توئی که هیچ احساسی به من نداری و هیچ احساسی به تو ندارم

زندگی بی عشق یعنی جهنم یعنی درد

زندگی بی محبت یعنی اسارت یعنی غربت

خدایا میروم ولی نمی بخشمش

سال های زیبای جوانی ام تباه کسی شد که ارزش نداشت

خدایا تنهایم نذار