یه مرحله ای تو زندگی هست که از نفرت هم بدتره دیگه سِر میشی دیگه هیچی واست مهم نیست چه طرف بخواد بهت توجه کنه چه نخواد بکنه، تو رو ببینه یا نبینه اصلا مهم نیست.تو جنگاتو کردی تلاشتو کردی حرفاتو و خواسته ها تو گفتی نه یک بار که صد بار نه به یک زبون که به صد زبون ولی دیگه طرفت نمیخواد ببینه نمیخواد اونی باشه که تو انتظار داری دیگه اون نقطه میشه شروع یه زندگی جدید همه چیو رها میکنی نسبت به همه چی بی اهمیت میشی دیگه اینکه تو خونه لام تا کام حرف نمیزنه ولی تو جمع بگو بخند داره ذره واست مهم نیست دیگه اینکه برا بقیه کار انجام میده و کارشون رو راه میندازه ولی تو براش وجود خارجی نداری مهم نیست.ولی به نظرم ته دلت یه نقطه سیاه بزرگ درست میشه که حتی اگر بخواد بیاد سمتت مثل پلی که شکسته نمیتونی یعنی نمیخوای که دلت رو باهاش صاف کنیازش متنفر نیستی بهش علاقه ای هم نداری میشه واست مثل یک رهگذر که تو خیابون از کنارت رد شدهامیدوارم هیچوقت تجربش نکنین + نوشته شده در  جمعه شانزدهم تیر ۱۴۰۲ساعت 9:43&nbsp توسط zara  |  ادامه مطلب

واقعا چرا؟ این اصل از کجا اومده؟ چرا واسش تبصره نذاشتن؟ چرا نگفتن شاید یکی نتونه طرفشو تامین کنه جدایی هم براش ممکن نباشه چرا باید یه عمر بسوزه میشه تصور کنین دلت حتی اینو بخواد که طرف اسمتو صدا بزنه یا حتی فقط نگات کنه ولی همینم ازت دریغ بشه یعنی چی؟میتونین تصور کنین که یادتون نیاد آخرین باری که کوچکترین نشانه از روح و زندگی مشترک بینتون باشه کی هست؟من چه گناهی کردم که زن شدم و نیاز به دوست داشته شدن نیاز به احترام نیاز به آغوش گرم نیاز به دیده شدن دارم مگه میشه اینارو از کسی گدایی کرد! اونم وقتی که خیلی راحت میتونی با یکی دیگه همه اینارو بی منت داشته باشی.چیه این زندگی کجای دنیا به این میگن زندگی. کو دلخوشی مگه آدم چقد جووون داره مگه چقد توان داره مگه چقدر عمر میکنیم که اینقدر راحت دل بشکنیم اینقدر راحت نادیده میگیریم اینقدر راحت طرفمون رو میشکنیمگیرم که اعتقاد به هیچی نداشته باشیم گیرم که دنیای دیگه ای نباشه ولی مگه میشه باور کرد که این همه سال عمر و جوونی یکیو بی دلیل تباه کردن بی جواب بمونه. مگه میشه اشکای یه آدم غریب و بی کس دامن زندگیتو نگیره.من مرده تو زنده میدونم یه روز میای اینا رو میخونی میخوام بدونی که دنیا هیچی نیست. خودخواهی غرور اینارو نباید برای من میزاشتی و از من چیزایی رو دریغ میکردی که خیلی راحت به بقیه دادی. هر کیو تو این دنیا ببخشم از تو نمیگذرم هر روز تو این زندگی برام مرگ بود. من نه پول میخواستم نه کمک. من محبت میخواستم ولی تو از من دریغش کردی هیچ وقت فکر نمیکردم اینجوری زندگیم و جوونیم تباه شه + نوشته شده در  جمعه چهارم آذر ۱۴۰۱ساعت 2:8&nbsp توسط zarajo0on  |  ادامه مطلب

خدایا

من خیلی ناشکرم. خودم می دونم دو تا دختر سالم دارم ولی چشام خیلی وقتا نمیبینه

خیلی جاها افتادم و بلندم کردی. خیلی جاها کم آوردم و نگهم داشتی

ولی

ولی خودت می دونی که دلم شکسته، تنهام بازم کم آوردم بازم چیزایی شده که نمیتونم به هیشکی بگم

بازم فقط باید اشک بریزم و با تو درد دل کنم. به کی بگم دردم حتی اینجا هم نمی تونم بنویسم

فقط ازت می خوام خودت نجاتم بده هر جوری هست یه راهی جلو پام بزار تا از این غم و درد بیرون بیام

می روم...

می روم از زندگی که سهم من از آن هیچ نبود

تتهایی بود و غربت

اسیری بود و نا مهربانی

می روم تنها

در نیمه های شبی سرد

با پای پیاده

با دست خالی

برای همیشه

برایم تنهایی بهتر از بودن با توئی که هیچ احساسی به من نداری و هیچ احساسی به تو ندارم

زندگی بی عشق یعنی جهنم یعنی درد

زندگی بی محبت یعنی اسارت یعنی غربت

خدایا میروم ولی نمی بخشمش

سال های زیبای جوانی ام تباه کسی شد که ارزش نداشت

خدایا تنهایم نذار

کاش میتونستم خودکشی کنم

کاش این دوتا بچه نبودن و پامو از این زندگی نکبت میکشیدم بیرون

کاش تو زندگیم نبود

خدایا خیلی دیگه کم آوردم منو ببر از این دنیا

خیلی خیلی کم آوردم

کاش میتونستم خودکشی کنم

خدایا تا کی باید تحمل کنم تا کی باید زجر بکشم

تا کی باید بسوزم و بسوزم و آب شوم

خدایا تاب و توان ندارم جانی نمانده

قلب من پوسیده قلب من تکه تکه شده این تکه ها مثه خنجر شده تمام وجودمو داغووون کرده

کم آوردم دیگه نمیتونم

خدایا به چه گناهی به چه گناهی

خدایا اشکامو میبینی هر شب لالایی قبل از خواب من شده

کمکم کن منو از این جهنم آزاد کن

وقتی بار غم و غصت زیاد میشه و اشکات رو دلت نشستن ولی محکم جلوشونو گرفتی که نیان چون وقتی بیان این حالی که الان داریو دیگه نداری پناهم میشه این چهاردیواری سرد و خشک و بی روحتک و تنها آخ که چه درد کوچک ولی عمیقیه بی عشقییه حسرت ماندگارابدا هم حاضر نیستم گداییشو بکنم چون عشقی که با گدایی بدست بیاد دیگه عشق نیست تحقیره و بسدلم اون عزیزم هایی رو میخواد و دستادامه مطلب

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

يکي دوهفتس اعصابم بهم ريخته ، همش يا خابم يا دراز کشيدم دختر گلمم همش تو پويا، واقعا مادر نمونه اي شدم، شبام که بدتر از روزام يه وقت از خاب ميپرمو فکراي ناجور مياد تو سرم، يه وقتايي هم موقع خابوندن دخترم اشکام ميريزه، نميدونم چمه، کمرم درد ميکنه نميتونم راه برم دلم يه وان ميخاد آبش گرم باشه برم دو سه ساعت بدون هيچ دغدغه اي تنها تو ارامش کامل بمونم، يا حداقل يکي بياد يه کم ماساژم بده خيلي بدنم درد ميکنه ، خلاصه اوضاع روحي و جسميم اين روزا خيلي ناجوره، از حاملگي متنفرم خيلي دوران مزخرفو الکي طولانيهادامه مطلب

اینجارو دوس دارم، با اینکه همیشه خاطرات بدمو مینویسم و وقتی میام دوباره میخونمشون بغضم میگیره ولی بازم آرومم میکنه ناراحتم از سادگیم از اینکه توی زندگی مشترکم حامی ندارم و همیشه تنها کسی که واقعا غصمو خورده و باهام همراه بوده مادرم بوده و بس خیلی ناراحتم ، منی که تو این زندگی به قرون برا خودم برنداشتممو و همرو وسط گذاشتم (با اینکه وظیفم نبود) و میتونستم مثله بقیه بشینم سر زندگیمو خانومی کنم و بریزمو بپاشم حالا باید همچی حرفیو بشنوم از اون بدتر وقتی که به شوهرم میگم مامانت فلان حرفو به مامانم گفته میگه معلوم نیس مامانم چی گفته و برداشت مامانت چی بودهادامه مطلب

واااای امان از تنهایی، امان از غربت امان از بی کسی و کمبود محبت

اول از همه از تیکه انداختن عروس عزیزمون بگم

خانه ما همه چیز دارد به جز یک چیز که آن یک چیز از نظر من همه چیز است مثل آن یک که قبل از صفر قرار میگیرد که اگر نباشد هزار صفر هم داشته باشی هیچ نداری

میدونم همیشه وقتی پر از غمم میام اینجا ولی خب چاره ای نیس وقتی همدمی نداری