رو پول زنا نمیشه حساب کرد!

اینجارو دوس دارم، با اینکه همیشه خاطرات بدمو مینویسم و وقتی میام دوباره میخونمشون بغضم میگیره ولی بازم آرومم میکنه

ناراحتم از سادگیم از اینکه توی زندگی مشترکم حامی ندارم و همیشه تنها کسی که واقعا غصمو خورده و باهام همراه بوده مادرم بوده و بس

خیلی ناراحتم ، منی که تو این زندگی به قرون برا خودم برنداشتممو و همرو وسط گذاشتم (با اینکه وظیفم نبود) و میتونستم مثله بقیه بشینم سر زندگیمو خانومی کنم و بریزمو بپاشم حالا باید همچی حرفیو بشنوم

از اون بدتر وقتی که به شوهرم میگم مامانت فلان حرفو به مامانم گفته میگه معلوم نیس مامانم چی گفته و برداشت مامانت چی بوده، ! حاضر نیس حتی بگه خب راس میگی نباید این حرفو میزدن

ای خدا تنها کسی که دارم تویی ، آخه به کی بگم این حرفای صدمن یه غازو

تنهام نذار